Արարատ Ղարիբյան

Ծնվել է Դարղալու գյուղում (այժմ՝ ՀՀ Արարատի մարզի Այգեզարդ): 1927թ. ավարտել է Երևանի համալսարանը։ 1928-30թթ. սովորել է համալսարանի ասպիրանտուրայում: 1929-48թթ. դասախոսել է Երևանի համալսարանում, միաժամանակ նաև Բաքվի, Թբիլիսիի և Լենինականի (այժմ՝ Գյումրի) մանկավարժական ինստիտուտներում, իսկ 1934-77թթ.՝ Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտում (1940թ-ից՝ պրոֆեսոր)։ 1943-50թթ. և 1956-62թթ. եղել է ՀՀ ԳԱ լեզվի ինստիտուտի տնօրենը, 1962թ-ից՝ հիմնակազմ գրադարանի տնօրենը։ 1955-67թթ. ղեկավարել է ՀՀ ԳԱ լեզվի, գրականության, արվեստի՝ գիտական աստիճաններ շնորհող միացյալ գիտխորհուրդը։ Բառարանագրության ասպարեզում իբրև հեղինակակից մասնակցել է «Ռուս-հայերեն» (1945թ.) և «Հայ-ռուսերեն» (1947թ.) համառոտ բառարանների ստեղծմանը։ Առավել նշանակալից է «Ռուս-հայերեն բառարանը» (1968թ., ՀՀ պետական մրցանակ, 1971թ.), որն ընդգրկում է 85000 բառահոդված, շուրջ 100000 բառ և դարձվածք։ Հայոց լեզվի մի շարք դասագրքեր է գրել տարբեր դասարանների, ինչպես նաև ոչ հայկական դպրոցների համար։ 1969թ. պարգևատրվել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանով։ 1960թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱ ակադեմիկոս: 1954թ. արժանացել է Հայաստանի գիտության վաստակավոր գործչի կոչման։ Մահացել է Երևանում: