Ferdinand Lemaire

1869 թվականին, Սեն-Սանսի զարմիկը, Ֆերդինանդ Լեմերը ցույց է տվել նրան իր գրած լիբրետտոն և համոզել այն ներդնել նոր օպերայում: Լեմերը հարմարեցրել է «Սամսոն և Դալիլա» լիբրետտոն թատերական բեմականացմանը: Սցենարում հստակ երևում էին օպերային ժանրի բնութագիրները՝ պատմական (բիբլիական) պատմություն, բացառիկ բնավորություններ և իրավիճակներ, երգչախմբային տեսարաններ, բալետի առկայություն, ավարտ, ինչպես նաև՝ սիրային հատված, Սամսոնի և Դալիլայի զուգերգը, որը բնորոշ է քնարերգական օպերային: Սյուժեն լի է իրավիճակներով, երբ մի զգացողություն կամ գործողություն վերածվում է հակադրության, հաղթանակը՝ պարտության, սերը՝ դավաճանության, ավարտը՝ իրենց մահով: