Վեհափառի պատարագը և խոսքը Հովհաննես Շիրազի մահվան կապակցությամբ

Վեհափառ Վազգեն Առաջինը՝ Կարապետ Աբրահամի Պալճյանը ծնվել է Բուխարեստում: Սեպտեմբերի 23-ին մկրտվել է։ Նրան տրվել է նաև երկրորդ` Լևոն անունը։ Նա վերանվանվել է Լևոն-Կարապետ Պալճյան: Նախնական կրթությունը ստացել է Օդեսայի հայկական նախակրթարանում։ Սովորել է Բուխարեստի Միսաքյան-Քեսիմյան ազգային, 1924-26թթ.՝ Բուխարեստի առևտրական բարձրագույն վարժարանում։ 1936թ. ավարտել է Բուխարեստի պետական համալսարանի գրականության և փիլիսոփայության ֆակուլտետը, 1937թ.՝ գործնական մանկավարժության բաժինը։ 1929-43թթ. դասավանդել է Բուխարեստի հայկական դպրոցներում, եղել հայ ռազմագերիներին օգնող կոմիտեի (1942-44թթ.) կազմում։ 1943թ. ռումինահայ թեմական խորհրդի որոշմամբ մեկնել է Աթենք, որտեղ Սբ. Կարապետ եկեղեցում ձեռնադրվել է կուսակրոն քահանա և վերանվանվել Վազգեն։ Նույն թվականի նոյեմբերին ընտրվել է Ռումինիայի հայոց թեմի առաջնորդական տեղապահ, ապա՝ թեմի առաջնորդ (1947-55թթ.)։ 1948թ. Սբ. Էջմիածնի Մայր Տաճարում Ամենայն Հայոց կաթողիկոս Գևորգ Զ Չորեքչյանը նրան օծել է ծայրագույն վարդապետ, 1951թ.՝ եպիսկոպոս։ 1954թ. ստանձնել է նաև Բուլղարիայի հայոց թեմի առաջնորդի պարտականությունները։ 1955թ. սեպտեմբերի 30-ին ընտրվել է Ամենայն Հայոց կաթողիկոս։ 1952թ. պարգևատրվել է Ռումինիայի «Հանրապետության աստղ» շքանշանով, 1962թ.՝ Խաղաղության համաշխարհային խորհրդի Ժոլիո Կյուրիի անվան, 1968թ.՝ Խաղաղության պաշտպանության կոմիտեի ոսկե մեդալներով, 1968թ.՝ ԽՍՀՄ «Պատվո նշան», 1978թ.՝ «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշաններով։ 1991թ. ընտրվել է ՀՀ ԳԱԱ պատվավոր անդամ: 1994թ. հուլիսի 28-ին Հայաստանում առաջինն է արժանացել Ազգային հերոսի բարձրագույն կոչման։ Մահացել է Երևանում՝ իր հայրապետական առանձնատանը: